sábado 19 outubro 2013

Unha mañá calquera



Venres. O aire morno do vaho sáeme do nariz mentres cepillo os dentes e se empañan os vidros. O corazón debuxado co carmin da túa barra de beizos resplandece no espello co frescor da ducha de auga fria. Son as seis e cincuenta e cinco minutos. Alén da parede sento como preparas o café e descubriras o bombón de chocolate negro. Como un xogo da Oca: dunha Navantia a outra Navantia; de Ferrol a Cádiz como o bote dunha pelota. O corazón e os retos profesionais énchennos de ás para navegar no medio da tormentas e do avezado Levante.
07:45- O termómetro marca 23º. Caracoleas co coche sobre a Ponte Carranza, miro cara ao Arsenal da Carraca, as instalacións de Faba en San Fernando, o Poligono de Trocadero a beira do astillero de Puerto Real desde onde se pilota Navantia Bahía de Cádiz. A marisma afúndese na terra seca de outubro. 
A mesma tarxeta de sempre abre o control de acceso.
08:05- Accedo ao Departamento. Tralo sorriso dos bos días hai preocupación. Un estraño no antigo despacho de Miguel
08:23-O teu primeiro correo do día desde Dragados Offshore. A mañá é unha viaxe veloz nun Ave que só se detén nas estacións onde habita a calor das nosas emocións.
11:43- Trasládome a Faba San Fernando, paso á beira da Venta de Vargas onde empezou a cantar Camarón da Illa, as vivendas da antiga Bazan coa mesma estrutura das Casas baratas de Ferrol, e unha vella ponte de ferro da Carraca cargada de historia
15:23- Comemos en “A marisma entre cadros de toreros e cantaores de flamenco
17:00- Os nosos ollos que se enredan.....



-Quedaron tantas cousas atras, tantas emocións escritas, emocions tamén eliminadas e un blog ao que non lle queda xa nada que contar…....





martes 15 outubro 2013

Na metade do tempo

















Na metade do tempo
cando se acende a noite
é o instante
onde renacemos
un para o outro

O oleaxe e o vento
estremece A Media Lúa
da Caleta
Un cándil, luz dos susurros
descóbrenos
únenos e retén
e nace un mar de emocións
cando xorde a musica
dos nosos corpos

E abrázasme
e perténcesme
e diluímonos
entre as olas
unidos polo eixe carnal da tolemia

mércores 09 outubro 2013

Cádiz


O universo atopa un bache. déixase caer.
sostén a bóveda sobre o corpo. os reloxos
ceden. horas tragadas que se situaron
secas na mesilla. luz breve
sobre a cabeza. na fiestra entreaberta
corre suor sobre a pel. ruídos
desde a rúa esperta mesturan o silencio
nas liñas da mañá. planos
recuperan os seus trazos. o teito
verte a claridade sobre as paredes.
baleiras a papelera de oracións destruídas.
desfias os horarios. o corazón
baila co teu sorriso. a bahía parece buscar
o ritmo adecuado. o esteiro da marisma
comprímese.


xoves 03 outubro 2013

Como un pelele sen conciencia


Medrarás entre másters e decepcións
sorteando zancadillas fostigado,
medrarás entre o paro e os soños
de burgues con casita e un can disfrazado.
Suarás para non alcanzar nunca o teu soño,
cando a decepcion chame ás túas portas
cun xarro de auga fría e un libro de familia,
e o corazón apenas. Medrarás frustrado,
sen brúxula, como un pelele sen conciencia
un boneco programado, sen principios,
mentres medras, medras, medras….



sábado 28 setembro 2013

A pel sobre a pel


Como un ser hinoptizado
aproxímome a ti,
voume aproximando.
Os ollos abertos
depredadores,
para que nada quede fora da mirada.
O alento e a respiración: xa non hai distancias.
Agora o tacto
a multiple, a repetida caricia dos dedos
que tremen, exploran, recoñecen.
A pel sobre a pel
¡Eterno, instante enloquecido
tatuado na memoria!
Despois a faísca, a detonación, o lume
o frenesí,os susurros, o silencio.




martes 24 setembro 2013

Luz de setembro


En ti amo todo o meu pasado
que se ovilla nun sentimento exclusivo e ritual:
nos bulevares negros do desexo, o mal,
os mares asollados, e o berce.
As curvas do teu corpo aliméntanme
doutras paisaxes que o esquecemento prende:
o lume reanima todas as campás
e a nostalxia cesa, ao atopalos vivos,
encarnados en ti, e ti dáslles sentido.



luns 23 setembro 2013

Versos entre sabanas


Cando se aceleran
os sentidos
no instante
do orgasmo
os nosos corpos integrados
axústanse
e estalan
en infinitos delirios
en cada un nace
un verso de amor
e de revolución.